home | e-mail | English | Zoeken

Text versie HP de Tijd - 15 februari 2002

	Henri Beunders (Emmeloord, 1953) is historicus. Deze week (30 januari) verschijnt zijn boek Publieke Tranen. De drijfveren van de emotiecultuur Wat is uw huidige gemoedstoestand? Het is zonnig met onweer. Never a dull moment. Wie zijn uw helden? Een heel circus vol, waaronder: Alfred E. Neuman, Friedrich Nietzsche, Clint Eastwood, Nelson Mandela, Ruby Wax, Johan Huizinga en Umberto Eco. Eigenzinnige mensen die kritisch zijn naar de wereld én zichzelf
Aan wie ergert u zich? Aan mezelf, aan hypocriete intellectuelen als Piet Grijs, aan mensen die niet groot genoeg zijn voor vergiffenis en aan alle laffe publieke saai- en draaikonten. Lijkt u op uw moeder? Mijn moeder was praktisch en opgewekt. Mijn vader sentimenteel, ambitieus en een tikkeltje ijdel. Het resultaat zit voor u: een flinke dosis ambivalentie. Wat zijn uw dagdromen? Met zijn tweeën roeiend over de oceaan, een nieuw land ontdekken. Bin Laden pakken in mijn eentje. Een roman als Eco schrijven. Wat is uw grootste angst? Dat ik mijn kinderen nog meer moet missen dan nu al het geval is. Bidt u wel eens? Ja, maar het blijft meestal bij een kaarsje aansteken, wat geld deponeren en dan weer de frisse buitenlucht in. Heeft u ooit een mystieke ervaring gehad? Ja, in het Colosseum  was ik wisselend Gladiator en publiek. Het was wat Huizinga de ‘historische sensatie’ noemde: een fysieke identificatie met mensen en momenten uit het verleden.  Bent u aantrekkelijk? Ja, maar meestal wel voor de verkeerden. De dokter zegt dat ik een oogafwijking heb, een flirty eye Wat is uw definitie van geluk? ‘Geluk is weerstand overwinnen, is groei’,  zei Nietzsche en daar ben ik het mee eens. Ik kan me dan ook niets voorstellen bij totale tevredenheid a la Boeddha. Waar schaamt u zich voor? Dat ik me soms laat meeslepen door mijn zwakheid: de hunkering om geliefd te worden. Bent u monogaam? Al vele jaren, God zij geprezen. Het is uiteindelijk de betere oplossing, maar niet de beste Wanneer heeft u voor het laatst gehuild? Bij de kinderfilm Lang Leve de koningin. Het gaat over een scheidingsgeval, een meisje gaat op zoek naar haar vader, die schaakt. Zij leert het ook, wint uiteindelijk in een simultaantoernooi als enige van hem en alles komt weer goed. Sinds ik alleen woon ben ik gevoelig voor dit soort verhalen. Lijkt u op uw vrienden? Ja, dat kan niet anders, vriendschap ontstaat door overeenkomst. Mijn vrienden zijn ‘go and get it’, en dáárover beschouwend. Hoe moedig bent u? Ik heb eens met een vriend een stel autokrakers in de kraag gegrepen, armpje op de rug gedraaid en aan de politie overgedragen. Ik denk dat ik het nu, met al die stiletto’s en pistolen, niet meer zou durven, Van wie heeft u het meeste geleerd? Van mijn moeder. Zij was zo’n beetje vanaf haar geboorte invalide. Ik heb haar 35 jaar lang pijn zien lijden. Desalniettemin was zij een vrolijk mens en ging zij niet bij de pakken neerzitten. Door haar heb ik respect voor de onvolkomenheid van het leven en ben ik zeer allergisch voor mensen die denken de wijsheid in pacht te hebben en een blauwdruk voor de perfecte samenleving te hebben. Wat is uw grootste ondeugd? Mijn roekeloosheid, wat inmiddels vergane glorie is. Het bestaat de laatste tijd uit het mezelf vertillen aan te zware, terracotta plantenbakken Wanneer was u het gelukkigst? In den vreemde. Ik was altijd erg gelukkig als ik op Schiphol opsteeg, ontheven van de familiezorgen. Welke eigenschap waardeert u in een man? Vriendschap, no matter what. Welke eigenschap waardeert u in een vrouw? Verborgen kracht. Als u iets aan uzelf kon veranderen, wat zou dat dan zijn? Dat ik altijd en overal kan slapen. Hoe ontspant u zich? Fysieke afmatting. Na hard schaatsen of roeien slaap ik ook beter. Wie is uw grootste liefde? De liefde zelf. Wat beschouwt u als uw grootste mislukking? Dat mijn relatie van bijna 20 jaar op de klippen liep. Maar soms is een mislukking  ook noodzakelijk, bevrijdend zelfs. Gelooft u in God? Ja, ik geloof van wel, in elk geval heb ik geen vertrouwen in de humanistische ideologie die zegt dat wij het allemaal zelf wel kunnen uitzoeken, het is goed als over onze schouders iemand mee kijkt en zegt: en waar zijn we nu mee bezig? Welk leed heeft u anderen berokkend? Dat ik besta. Sommigen zouden me liever helemaal zien verdwijnen. Waaraan bent u het meeste gehecht? Aan mijn nieuwe schoenen. Wat is de beste plek om te wonen? Vlak bij zee, in de bergen, een kiosk op vijftig meter Wie hoopt u nooit meer terug te zien? Een spookhuis vol: Heintje Davids, Patty Brard, Erica Terpstra, Saddam Hussein, Ariel Sharon, alle ministers van onderwijs en politici die op televisie zeggen ‘Het kan niet zo zijn dat…’ Hoe is ongeluk te vermijden? Ik zou het niet weten. En ik zou het niet willen weten ook. Wat is uw devies? Wie goed doet, goed ontmoet, maar al te goed is buurmansgek.

Op deze pagina ziet u  de textversie van het interview in HP de Tijd van 15 februari 2002.

U kunt het ook hier downloaden.

Alle documenten zijn beschikbaar in PDF formaat. U heeft hier Acrobat Reader voor nodig. Wanneer u dit nog niet heeft geïnstalleerd kunt u het hier gratis downloaden.